Koło Ministranckie

 

Ministranci to grupa chłopców, którzy są najbliżej ołtarza w czasie Mszy świętej. Pomagają księdzu w sprawowaniu liturgii.

Termin łaciński ministrare oznacza „służyć”, „pomagać”. Ministrant służy Bogu i ludziom zwłaszcza podczas sprawowania Mszy świętej i innych nabożeństw liturgicznych w Kościele. Dba o sprawny i piękny przebieg liturgii, pomaga kapłanowi w czynnościach liturgicznych i odczytuje podczas Mszy świętej słowo Boże. Jest to funkcja ważna i odpowiedzialna. Od kiedy istnieją ministranci? Odpowiedź na to pytanie jest właściwie bardzo prosta: od czasu, kiedy w ogóle istnieje nabożeństwo. W narodzie izraelskim było jedno pokolenie wybrane do służby w świątyni – pokolenie Lewiego. W powstającym Kościele apostołowie potrzebowali kogoś do posługiwania wiernym. Wybrali więc siedmiu pomocników i nazwali ich diakonami, to znaczy sługami. Gdy wspólnoty chrześcijańskie stawały się coraz większe, wszystko co było do wykonania, dzielono w formie różnych zadań pomiędzy członków danej wspólnoty. Służba ministrancka wymaga czasami wielu wyrzeczeń, ale świadomość służby samemu Bogu i ludziom powoduje, że ministrant z radością i satysfakcją wykonuje powierzone mu zadania.

 

Każdy z ministrantów w swoim życiu powinien kierować się hasłem: Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie. Ministrant to przede wszystkim ten, który niesie znak. Ministrant nosi pewne określone przedmioty (krzyż, świeca, ampułki), a są to przedmioty posiadające niezmiernie ważne miejsce w liturgii. Wskazują one wszystkim wiernym zebranym w Kościele, że mają do czynienia z inną rzeczywistością. Dlatego ministrant powinien nie tylko nosić znaki, ale sam być znakiem Bożej obecności oraz ukazywać, że każdy wierny – nie tylko kapłan – uczestniczy w sprawowaniu liturgii. Ministrant powinien także pokazywać wiernym jak uczestniczyć w liturgii. Uczestniczyć w liturgii to znaczy współdziałać i ją współtworzyć, a nie biernie w niej przebywać. Każdy z ministrantów może i powinien być dumny z tego, że przy ołtarzu służy samemu Bogu.

 

Kodeks ministranta:

  1. Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.
  2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.
  3. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.
  4. Ministrant pracuje nad swoim charakterem i czuwa nad czystością serca i duszy.
  5. Ministrant poznaje liturgię i nią żyje.
  6. Ministrant modli się za Kościół, za Ojczyznę i służy Jej rzetelną pracą.
  7. Ministrant jest dobrym synem i bratem.
  8. Ministrant swoją chrześcijańską postawą wnosi wszędzie prawdziwą radość.
  9. Ministrant przez swoją pilność i sumienność staje się przykładem dla innych.
  10. Ministrant – podobnie jak kapłan – stara się być niejako drugim Chrystusem.

 

MODLITWY MINISTRANTA

  • Modlitwa przed służeniem:

Oto za chwilę przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który rozwesela młodość moją, do świętej przystępuję służby, chcę ją dobrze pełnić. Proszę Cię, Panie Jezu, o łaskę skupienia, by myśli moje były przy Tobie, by oczy moje były zwrócone na ołtarz a serce moje oddane tylko Tobie. Amen.

  • Modlitwa po służeniu:

Boże, którego dobroć powołała mnie do Twojej służby, spraw bym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach, przez dzień dzisiejszy i całe me życie szedł tylko drogą zbawienia. Przez Chrystusa Pana Naszego. Amen.

 

W naszej parafii przynajmniej raz w roku, po odpowiednim przygotowaniu, kilku chłopców jest w czasie niedzielnej Mszy świętej uroczyście przyjmowanych do grona ministrantów.

 

 

 

Zdjęcia na których są ministranci można zobaczyć także w „GALERIA – MINISTRANCI”

 

 

 

 

 

Chłopców, którzy jako ministranci chcą służyć Panu Bogu przy ołtarzu prosimy, by zgłosili się do księdza proboszcza. Zapraszamy do pełnienia ważnej funkcji ministranta w naszej parafii.